Henschel HS100 R.S.K.

Beste mensen, mijn naam is René Houben en ben momenteel een Henschel HS100 motorwagen, bouwjaar 1959, aan het restaureren.

Het is de bedoeling om de wagen helemaal terug te brengen in kleuren en logo's van het internationale transport bedrijf R.S.K. Venlo,

waar mijn vader bijna 40 jaar werkzaam is geweest.

 

Hoe het allemaal is begonnen...

 

Begin jaren '70 ben ik tijdens de schoolvakanties veel met mijn vader mee geweest op tour. Hij reed toen stukgoed naar het Ruhrgebiet en het Sauerland en de Brabant tour. Tijdens de ritten moest ik telkens de verhalen van vroeger aanhoren, hoe koud het s'winters en hoe warm het zomers was in de cabines. Ook dat hij begin jaren '50 zijn eerste eigen vrachtwagen, een motorwagen Henschel HS100, kreeg bij R.S.K. Toendestijds moest je eerst een tijdje als bijrijder mee rijden met een ervaren chauffeur en als die vond dat je het "onder de knie" had, kreeg je van dhr Rolink (directeur filiaal Venlo) een vaste wagen. Hij heeft als bijrijder bij chauffeur Jacq Kater op een Diamond T gezeten. Nou die Henschel HS100 heeft wel indruk op hem nagelaten. Hij kon er uren over vertellen dat die wagen zo betrouwbaar was en beresterk, vergeleken met de vergelijkbare types van andere merken vrachtwagens. Hij had 1 foto van zijn eerste wagen en ik vond die Henschel neus met die paaltjes op de bumper, wel erg stoer! Ik was reuze benieuwd hoe zo'n wagen er in het echt uit zou zien. Maar ja,die reden er inmiddels niet meer... Tot op een dag we in de buurt van Brilon zo'n Henschel zagen staan, hij stond rechtop achter het stuur en wees me waar hij stond. "Kijk,,,,dat is er zo eentje" riep hij! Na een kwartiertje zoeken vonden we de plek en stonden op een boerenerf bij die wagen. Voorzichtig maakte hij een portier open en kroop achter het stuur en lachte. "Dat waren nog vrachtwagens" zei hij. Ik was erg onder de indruk van zo'n torpedo Henschel en kon uren naar die wagen blijven kijken! Schijnbaar was ik vanaf dat moment "besmet" met het Henschel virus! Ik ging foto's verzamelen van Henschels en binnen een paar jaar had ik een aardige collectie verzameld van foto's van oude Henschels van R.S.K. Mijn grootste wens werd het om eens met zo'n wagen te kunnen rijden, het aan den lijve ondervinden wat hij vroeger meegemaakt heeft, hoe het nu werkelijk was om met zo'n wagen te rijden! Ik ging begin jaren 90 op zoek naar een Henschel HS100, terwijl mijn vader het maar niets vond dat ik daar naar opzoek was. Na lang zoeken vond ik via een advertentie een Henschel HS100 motorwagen in Stadskanaal bij firma Hardenberg. 3 uurtjes later stond ik in Stadskanaal en zag na heel veel jaren weer die stoere neus met paaltjes en die grote koplampen. Dhr Hardenberg had de wagen lopend gemaakt en we maakten samen een ritje. Over ophaal bruggetjes en langs smalle sloten, kei ruig vond ik het! Het dubbel koppelen was voor mij geen probleem, dat had ik jaren gezien ( en gehoord) hoe mijn vader dat deed! "Je moet naar de motor luisteren en aan de pook voel je wel of je goed op toeren zit" zei hij altijd. De koop werd gesloten en een paar dagen erna was ik de trotse bezitter van die Henschel! Op een dieplader hebben we toen de wagen naar Venlo gehaald en onderweg veel bekijks gehad! s'Avonds liet ik trots mijn vader de wagen zien en hij vond het in eerste instantie allemaal niet zo'n goed plan, ik wilde die wagen immers gaan restaureren. Maar nadat hij achter het stuur plaats nam begon hij toch bij te geven en ik zag aan zijn gezicht dat hij weer genoot. Helaas werd hij ernstig ziek en overleed aan longkanker, hij heeft maar een korte tijd van zijn VUT tijd mogen genieten. Mijn wens om samen met hem met de Henschel te rijden, zal nooit meer in vervulling kunnen gaan... Mede hierdoor is het nog meer een uitdaging geworden om de wagen helemaal terug in de staat  te brengen, zoals hij er toendestijds mee gereden heeft. Inmiddels zijn de motor, versnellingsbak, voor en achteras, stuurinrichting, hoog-laag tussenbakje,en een groot gedeelte van het plaatwerk gerestaureerd. Momenteel ben ik aan het chassis bezig en de cabine wacht nog op een plaatwerker. Het is enorm veel werk en onderdelen vindt men helaas niet meer. Ook vwb financien is het een dure aangelegenheid. In het fotoalbum zal ik tzt foto's plaatsen van de restauratie, goed werk duurt lang!

 

Heeft U tips/vragen/opmerkingen kunt U via de link "contact" met mij opnemen.

 

Met vriendelijke groet;

 

René Houben.